Motoryzacja PRL » Silniki spalinowe tłokowe

Silnik 4C90

admin — Mon, 01 Jul 2013 11:29:20 +0000

Czterosuwowy silnik tłokowy o zapłonie samoczynnym z wtryskiem pośrednim. Potrzeba skonstruowania wysokoprężnego silnika wynikła z rosnącej ceny paliw oraz dużego zapotrzebowania na benzynę silniku S-21. Konstruktorem silnika jest W. S. W. „Andoria”, a zespołem kierował inż. Andrzej Fryś. Prototyp zbudowana w drugiej połowie lat 70. Na początku lat 80. rozpoczęto produkcję seryjną. Silnik był ciągle rozwijany rzez dodanie turbosprężarki i intercoolera oraz zmianie pompy wtryskowej z sekwencyjnej na rozdzielaczową. W 2007 mocno zmodyfikowano jednostkę przez powiększenie średnicy cylindra do 94 mm oraz zastosowanie bezpośredniego wtrysku common raily. Oznaczono go jako ADCR.

Parametry techniczne:

Układ cylindrów rzędowy
Średnica cylindra 90 mm, skok tłoka 95 mm.
Pojemność skokowa: 2417 cm³.
Moc maksymalna: 70 KM przy 4200 obr/min.
Maksymalny moment: 146 Nm przy 2500 obr/min.
Ciśnienie użyteczne: 6,2 at
Ciśnienie wtrysku 15 Mpa

Silnik S-21

admin — Mon, 01 Jul 2013 10:52:44 +0000

Polski czterosuwowy silnik stanowiący rozwinięcie wersji M20. Czterocylindrowy, ośmiozaworowy, górnozaworowy.

Parametry techniczne:

Średnica cylindra 82 mm, skok tłoka 100 mm.
Pojemność skokowa: 2120 cm³.
Moc maksymalna: 70 KM przy 4000 obr/min.
Stopień sprężania: 7,5.
Chłodzony cieczą.
Aparat zapłonowy napędzany od pompy oleju z regulatorem odśrodkowym i podciśnieniowym. Kolejność zapłonu 1-2-4-3.
Masa: 188kg

FSO w 1958 rozpoczęło pracę nad modernizacją dolnozaworowego M-20. Skonstruowaną górnozaworową głowicę silnika z zaworami napędzanymi popychaczami. Zmodernizowano blok silnika oraz układ smarowania, wydechowy i zasilania.

Produkcję seryjną rozpoczęto 2 1962 roku montując go w FSO Warszawa 202. Produkcję zakończono w 1993 roku. Wyprodukowano 1 188 520 sztuk silników.

Stosowano go w Warszawa 202, 203, 223, Żuk (późniejsza wersja), Tarpan, Nysa (późniejsza wersja).

Silnik M20

admin — Mon, 01 Jul 2013 10:36:44 +0000

Silnik M-20 – czterosuwowy, chłodzony cieczą, posiada tradycyjny gaźnik oraz cztery cylindry w układzie rzędowym, po 2 zawory na cylinder.

Silnik dolnozaworowy.

Parametry techniczne:

Średnica cylindra 82 mm, skok tłoka 100 mm.
Pojemność skokowa: 2120 cm³.
Moc maksymalna: 37 kW (50 KM) przy 3600 obr/min.
Stopień sprężania: 6,2.
Chłodzony cieczą.
Smarowanie ciśnieniowo-rozbryzgowe, pompa oleju typu zębatego napędzana od wałka rozrządu.
Aparat zapłonowy napędzany od pompy oleju z regulatorem odśrodkowym i podciśnieniowym. Kolejność zapłonu 1-2-4-3.
Wałek rozrządu napędzany od wału korbowego za pośrednictwem przekładni zębatej.
Gaźnik 1-gardzielowy (Typu G-35) wyposażony w układy: biegu jałowego, przejściowy, główny, wzbogacania (uruchamiany mechanicznie), pompkę przyspieszającą, układ rozruchowy.

Produkcja została uruchomiona w 1953 roku. Konstrukcja pochodzi od Forda. W czasie II wojny światowej Ameryka pomogła uruchomić fabrykę produkującą silnik w ZSRR.

Montowany był w GAZ-69, Pobieda, Warszawa, Nysa, Tarpan, Żuk. Produkowany do lat 70. w FSO. W czasie jego histori modernizowano go zwiększając stopień sprężania do 6,8.